Loslaten

3,5 jaar geleden vroeg Jaike mij of ik kennis zou willen maken met een 13 jarige jongen die zij begeleidde. Ze dacht dat wij wel een goeie klik zouden hebben, en wellicht paste het werk als ambulant begeleider binnen Viverè coaching wel bij mij.
En ze kreeg gelijk. Die middag tussen de boomtoppen in Appelscha ontdekte ik hoe ontzettend gaaf het is om kinderen en jongeren die het nodig hebben een extra maatje te bieden. Iemand die ze kunnen vertrouwen, waar ze alles aan kwijt kunnen.

Hij was mijn eerste ‘client’ en wat is hij gegroeid! Van niet meer mee mogen sporten door z’n gedrag naar een echte teamsporter, van het speciaal onderwijs naar het regulier onderwijs maar vooral van een jongen die iedereen tegen zich in het harnas joeg naar een super leuke gozer!

Nu 3,5 jaar later is het dan zover, vorige week is de knoop doorgehakt: Hij kan wel door zonder mij. En hoewel dit altijd het doel is geweest betekend dit ook dat ik nu zonder hem moet, en dat loslaten is best lastig! De afgelopen jaren heb ik hem veel kunnen leren, maar als mijn eerste cliënt leerde ik bovenal ontzettend veel van hem! Nu gaan we samen de volgende fase in, hij gaat leren alleen in het diepe te springen, en ik moet leren op de kant te blijven staan.